சம்போகம்

ஞமலிகள் சாலையில் கலவியில் ஈடுபட்டால், கல்லெடுத்து அடிப்போருமுண்டு, அவற்றுக்கு இடையூறின்றிக் கடந்து செல்வோருமுண்டு. அவற்றின் இருப்பே சாலைகளில் கூடாது என்று எண்ணி புகாரளிப்போரால் வண்டிகளில் ஏற்றிச் சென்று கொல்லும் ஆட்சிமன்றங்கள் என்றும் உண்டு. ஆனால், சாலைகளில் கலவியில் ஈடுபடும் ஞமலிகளுக்கு ஆட்சிமன்றம் பாதுகாப்பளிக்க வேண்டும் என்று கேட்கும் போலிப் பகுத்தறிவின் குரலுக்கு என்ன பதிலளிப்பது?

கலவி இயல்பானதே, புனிதமானதே. அவ்வாறிருக்கையில், அதற்குப் பாதுகாப்பளிக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படுகின்றதென்றால் ஏதோ இயல்பற்றது நடக்கிறதென்ற பொருளையே தரும். கலவியில் இயல்பானதும், அல்லாததும், முறையானதும், முறையற்றதுமென எவ்வாறு வகைப்படுத்தலாம்?

முகம் நோக்கி நெஞ்சங்கலந்த கலவியானது, மனிதன் மற்றும் சிலந்தி வகைகளைத் தவிர வேறு விலங்கினமெதனிலும் கிடையாது. ஒரு சில தருணங்ளில் மட்டும் ஓரங்கட்டன்களில் நேர்வதுண்டு. நெஞ்சும்முதுகுங்கலந்த கலவியே பெரும்பாலான உயிரினங்களில் நேர்கிறது. தற்கலவியில் சந்ததியைப் பெருக்கும் இருபாலுறுப்புகள் கொண்ட சில புழுக்களும் உண்டு எனக் கேள்விப்படுகிறோம். ஆனால் தற்பாலினக் கலவி எந்த விலங்கினத்திலும் காணப்படுவதில்லை.

சிற்றின்பம் தேடும் வேட்கையை மட்டுமே கொண்ட உற்பத்தி தவிர்த்த கலவி மனிதனைத் தவிர வேறு எந்த உயிரினத்தின் இயல்பிலும் காணப்படவில்லை. உற்பத்தி தவிர்த்த எதிர் பால் கலவியே வெறும் வேட்கை மட்டும்தான் என்றால், தற்பாலினக் கலவி, இருபாலுறவு, விலங்கினக்கலவி ஆகியவற்றை என்னவென்று சொல்வது?

கோவில் கோபுரங்களில் உகவர், மாயிழை, இருபாலி, விலங்கினக் கலவிகளுமுண்டு என்று அந்நடத்தைகளைச் சிலர் ஆதரிக்கிறார்கள். அறச் செயல்கள் மற்றும் அறவோருடன் சேர்த்து, பாவச்செயல்களுக்கும், பாவிகளுக்கும் கூடக் கோபுரங்களில் இடமுண்டு. எனவே, அவற்றைச் சாத்திரமேற்கிறதென்றோ, கோவில் ஏற்கிறதென்றோ கொள்ள முடியாது. அவை அவற்றின் இருப்பை ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடுமேயன்றி, மனிதர்கள் பின்பற்றக்கூடிய ஒழுக்கமாக அவற்றை ஒருபோதும் ஏற்காது.

இதுபோன்ற காரியங்களில் இயல்பென்றும், அல்லவென்றும் முடிவெடுப்பது யார்? அம்முடிவையும் எதனடிப்படையில் எடுக்க முடியும்?

சம்பந்தப்பட்ட பிறழ்புணர்தரப்புகளே இவற்றை இயற்கைக்கு மாறான, முறையற்ற கலவி என்று நூறு சதம் நம்பினாலும், நம் போலிப்பகுத்தறிவாளிகளால் நம்பமுடியாது. அஃது அவர்களின் இயல்பு.

எனினும், இயற்கையாகவே அலியாகவும், பேடாகவும் பிறக்கும் மனிதர்களுக்குச் சட்டத்தின் மூலம் இந்தச் சமூகத்தால் என்ன நீதியைச் செய்துவிட முடியும்?

எவரையும் துன்புறுத்தாமல், உடன்பாட்டுடன், தனிமையில் தங்களுக்குள் மட்டுமே நேர்கையில் இவற்றைத் தண்டனைக்குரிய செயல்களாகக் கருத முடியாது என்றாலும், சட்டம் போட்டு இவற்றுக்கு அங்கீகாரம் கொடுப்பதும், ஆதரவளிப்பதும் ஒருபோதும் தகாது.

மனிதர்களின் தனிப்பட்ட கலவிக் காரியங்களில் சம்பந்தப்பட்டவர்களின் அகக்குரலன்றி, நீதிமன்றங்களின் புறக்குரல் தலையிடத் துணிவது நிச்சயம் அறமல்ல. இஃது அரக்கத்தனம்.